Pored ideološkog određenja, populizam se vrlo često razumije i kao politički stil. Ovo razumijevanje polazi od toga da populizam nije nužno prije svega skup preciznih idejnih sadržaja, nego način govora, nastupa, predstavljanja stvarnosti i konstruisanja političkog odnosa između vođe, naroda i protivnika.
Kao politički stil, populizam se prepoznaje po jeziku neposrednosti, dramatizaciji političkog sukoba, simplifikaciji složenih pitanja, emocionalnoj mobilizaciji i insistiranju na tome da politički vođa govori „onako kako narod misli“, bez filtera, bez diplomatske obazrivosti i bez „licemjernog“ institucionalnog jezika. Ovakav stil počiva na nekoliko ključnih elemenata. Prvi je antiestablišmentska poza. Populistički akter se predstavlja kao neko ko nije dio otuđenog sistema, čak i kada objektivno pripada političkim, ekonomskim ili institucionalnim elitama. Bitno nije empirijsko porijeklo, nego stilizovana politička pozicija.
Za čitav tekst, kliknite ovdje.