Jedno od najprepoznatljivijih obilježja populističke logike političkog predstavljanja jeste moralizacija politike. Pod tim se ne misli na legitimnu etičku dimenziju političkog života, niti na činjenicu da politika uvijek sadrži pitanja pravde, odgovornosti i dobra zajednice.
Problem nastaje onda kada se čitav politički prostor svede na moralnu binarnost, u kojoj jedna strana personifikuje vrlinu, a druga pokvarenost. Tada politika prestaje biti polje sukoba interesa, vrijednosti i institucionalnih rješenja, a postaje pozornica moralne drame između dobra i zla. Ovakva moralizacija izuzetno je funkcionalna za populizam. Ako se narod predstavlja kao moralno čist, a elita kao korumpirana i izdajnička, tada se politički sporovi više ne vode oko različitih načina organizacije društva, nego oko navodnog pitanja ko uopšte ima pravo da govori u ime zajednice.
Za čitav tekst, kliknite ovdje.