U prvom periodu širenja islama, centar islamske civilizacije bio je Damask, na čelu s dinastijom Umajada, koja je vladala carstvom do 750. godine nove ere. Tokom ove dinastije, carstvo je imalo razvijen poreski sistem i birokratsku državu s centraliziranim sudskim sistemom, čiju je okosnicu činila moćna vojska i mornarica, što je imalo značajan utjecaj na brzo širenje islama u prvoj fazi razvoja islamske civilizacije.
Pobunom plemena Abasida porodica Umajada je svrgnuta, a sjedište kalifata je premješteno iz Damaska u Bagdad 762. godine nove ere. Dolaskom na vlast porodice Barmakis (Barmakids), predvođene Khalidom ibn Barmakom (Khālid ibn Barmak), koji je bio veliki mecena književnosti, islamska kultura je doživjela veliku ekspanziju. Za vrijeme vladavine ove porodice nastao je veliki islamski ep “Hiljadu i jedna noć”. Dinastija Abasida vladala je do 1258. godine nove ere, što je dovelo do velikih političkih, kulturnih i vojnih promjena u politici velikog islamskog carstva. Centri islamske kulture u tom periodu bili su Bagdad, Kairo, Kordoba, a kasnije Delhi i Carigrad. Iz tih centara širili su se snažni impulsi islama, stvarajući novu civilizaciju čiji će utjecaj na razvoj modernog svijeta biti od velikog značaja.
Za čitav tekst, kliknite ovdje.