Naučna teorija predstavlja opšti stav izveden iz više provjerenih i potvrđenih zakonitosti koje se odnose bilo na prirodne ili društvene pojave. Sa druge strane, zakonitosti se utvrđuju na osnovu saznajnih činjenica do kojih se došlo, logičkom analizom i sintezom. Tako se na osnovu dostignutog znanja o nečemu postavlja polazna pretpostavka zakonitosti-hipoteza, a zatim se hipoteza provjerava u praksi, prikupljaju se novi podaci o bitnim činjenicama, koje potvrđuju ili odbacuju hipotezu zakonitosti.
Na osnovu u praksi potvrđenih zakonitosti može se izvesti teorijska definicija, za proces nastajanja, kretanja i nestajanja nekih društvenih pojava. Teorija daje najopštije stavove o vezama između pojava koje ugrožavaju ili mogu ugroziti osnovne društvene vrijednosti, pa i bezbjednost države: to je više složeniji oblik tumačenja provjerenih činjenica. Da bi definisali pojam strategije nacionalne bezbjednosti, koja je sve više u upotrebi u svijetu, prvenstveno u državama na Zapadu, neophodno je taj pojam nominalno definisati i izvršiti analizu saznanja o tome pojmu u svijetu. Na osnovu tih znanja neophodno je komparativnom analizom strategija nacionalne bezbjednosti država u regionu i pojedinih zemalja u svijetu doći do saznanja u praktičnim refleksijama tog pojma, odnosno o sadržaju i postupku izrade tog najvišeg dokumenta države u oblasti bezbjednosti. Sa te saznajne osnove uz definisanje ishodišta strategije nacionalne bezbjednosti, moguće je preliminarno definisati njen sadržaj i osnovne metodske postavke postupka izrade i primjene iste.
Za čitav tekst, kliknite ovdje.