U klasičnom demokratskom razumijevanju kampanja je vremenski ograničen period političke mobilizacije koji prethodi izborima. U tom periodu akteri intenzivnije predstavljaju svoje programe, kritikuju protivnike, nastoje pridobiti podršku birača i oblikovati javnu debatu u svoju korist.
Nakon izbora, barem načelno, nastupa faza upravljanja, u kojoj bi fokus trebalo da bude na institucijama, javnim politikama i odgovornosti za rezultate. Populistička logika, međutim, potkopava tu razliku. Ona kampanju ne vidi kao prolaznu epizodu političkog života, nego kao trajni režim vladanja. Permanentna kampanja znači da se politička vlast stalno ponaša kao da je izborni dan neposredno pred njom ili kao da se nalazi usred egzistencijalnog političkog obračuna. U takvom modelu ne postoji jasna granica između upravljanja i mobilizacije. Svaka institucionalna odluka, svaki javni nastup, svaki politički sukob i svaki medijski događaj koristi se za održavanje podjele između naroda i neprijatelja, između vođe i sistema, između patriota i izdajnika.
Za čitav tekst, kliknite ovdje.