Devetnaesti april predstavlja Dan sjećanja na žrtve ustaškog zločina-genocida u koncentracionom logoru Jasenovac i njegovom najvećem stratištu Donja Gradina. Taj dan istovremeno predstavlja i posebnu priliku da se osvrnemo na strašne zločine Nezavisne Države Hrvatske koja je od Jasenovca napravila najveći srpski nekropolis.
Kao logor, Jasenovac je formiran u avgustu1941. godine. Nalazio se na pruzi ZagrebBeograd, u blizini ušća Une u Savu. Zvanični naziv koncentracionog logora Jasenovac je „Sabirni i radni logor Jasenovac“. Ustaše su ga zvale i: „Zbirni logor Jasenovac“, „Sabirni logor Jasenovac“, „Koncentracioni logor Jasenovac“. Istoriografi su Jasenovac zvali i „Hrvatski Aušvic“. Pored Jasenovca posebno surov koncentracioni logor i logor smrti je logor Stara Gradiška. Izgrađen je za žene i djecu srpskog, jevrejskog i romskog porijekla. Zajedno sa Starom Gradiškom je Jasenovac spadao u najveći logor u Nezavisnoj Državi Hrvatskoj. Bio je treći logor po broju žrtava u Drugom svjetskom ratu, za koji se isticalo da se radi o jednom od najgorih mogućih logora koji se jedino može usporediti sa Danteovim Paklom. Već mjesec i po dana nakon osnivanja Nezavisne Države Hrvatske ustaške vlasti su počele sa dovođenjem zatvorenika, posebno sa Kozare i Prosare, koji su surovo ubijani. U ljeto 1941. godine su ustaše počele dovoditi logoraše u Logor I. Kako se broj uhapšenih ubrzavao, otvoreni su i Logor II, te Logor III, a zatim i logor IV. Time je Jasenovac dobio svoju pravu fizionomiju, postavši najvećim koncentracionim i likvidacionim logorom i mučilištem svih „nepoćudnih osoba“, koje je ustaški režim nemilosrdno hapsio i ubijao. O hrvatsko-katoličkom ustaškom „konačnom rješenju“ Srba i genocidu nad njima je sa posebnim oduševljenjem govorio najveći zlikovac XX vijeka – Adolf Hitler.
Za čitav tekst, kliknite ovdje.