Bogate države nastoje da na različite načine eksploatišu i učine siromašne države, zemlje i narode eksploatisanim, zavisnim i potčinjenim. Na taj način izmišljaju brojne mehanizme, sredstva i instrumente kojima stvaraju tu zavisnost siromašnih, čime ih dodatno eksploatišu.
Jedan od takvih ekonomskih i finansijskih, ali i geopolitičkih instrumenata, odnosi se na famozni mehanizam tzv. strukturalnog prilagođavanja. Šta to znači? Dominantne globalne finansijske institucije, kao što su Međunarodni monetarni fond i Svjetska banka, stvorile su mehanizam strukturalnog prilagođavanja kao univerzalni mehanizam i šablon standardizacije ekonomija država. Mehanizam strukturalnog prilagođavanja u suštini predstavlja program uslovne „pomoći“. Naime, da bi dobile kredite i zajmove države su prinuđene da promijene svoju ekonomsku politiku u smislu da državnu kontrolu ekonomije zamijene liberalizacijom tržišta, tako što će svoju ekonomiju učiniti otvorenom i nezaštićenom za strani kapital i robu.
Za čitav tekst, kliknite ovdje.