U središtu populističke politike nalazi se specifičan način predstavljanja političke zajednice. Populizam ne polazi od društva kao složenog i pluralnog skupa grupa, interesa, identiteta i uvjerenja, nego od simbolički pojednostavljene slike u kojoj se politička stvarnost organizuje oko jedne velike podjele: s jedne strane nalazi se „narod“, a s druge „elita“. Ta podjela nije neutralna ni deskriptivna.
Ona je normativna, moralizovana i konfliktna. Narod se ne prikazuje samo kao većina ili kao skup građana, nego kao moralno čista, poštena, autentična i istorijski oštećena zajednica. Elita se, nasuprot tome, prikazuje kao otuđena, korumpirana, manipulativna i suštinski neprijateljska prema interesima zajednice u čije ime formalno vlada. Ono što je posebno važno jeste da ni „narod“ ni „elita“ u populističkom diskursu nisu unaprijed dati sociološki entiteti. Oni su politički konstruisane kategorije. Narod se ne otkriva, nego proizvodi. To znači da populistički akter ne pronalazi već postojeće jedinstvo, nego ga simbolički uspostavlja tako što različite društvene frustracije, osjećaje nepravde i identitetske impulse prevodi u jedinstveni kolektivni subjekt.
Za čitav tekst, kliknite ovdje.