Izborni sistem Bosne i Hercegovine jedan je od najkompleksnijih na evropskom kontinentu, a njegova složenost nije slučajna – ona je direktna posljedica Dejtonskog mirovnog sporazuma iz 1995. godine, koji je državnu arhitekturu utemeljio na etničkom konsenzusu, a ne na građanskom principu.
Ovaj strukturalni paradoks presudno oblikuje svaki izborni ciklus, pa tako i onaj koji se očekuje 2026. godine. Republika Srpska, kao jedan od dva entiteta Bosne i Hercegovine, ima vlastiti parlament – Narodnu skupštinu Republike Srpske – koji broji 83 poslanika. Izbori se sprovode po proporcionalnom sistemu s višemandatnim izbornim jedinicama, a entitetski prag za ulazak u skupštinu iznosi tri posto. Pored Narodne skupštine, bira se i Vijeće naroda, dom koji štiti vitalne interese konstitutivnih naroda. Na državnom nivou, građani RS-a glasaju za Dom naroda i Predstavnički dom Parlamentarne skupštine BiH, te za Predsjedništvo BiH, gdje Srbi biraju svog člana. Ovaj višestruki izborni proces znači da svaki birač iz Republike Srpske na opštim izborima popunjava više listića istovremeno, što samo po sebi govori o institucionalnoj preopterećenosti sistema. Centralna izborna komisija BiH tijelo je koje tehnički administrira izbore na svim nivoima, no njene nadležnosti su konstantno predmet političkih sporova. Stranke vladajuće koalicije u Republici Srpskoj, višekratno su dovodile u pitanje legitimitet same Komisije, kao i nadležnosti Ureda visokog predstavnika koji nadzire sprovedbu Dejtona.
Za čitav tekst, kliknite ovdje.